w swoim rodzinnym hrabstwie Caroline w Wirginii nazwisko Marka Loving II jest dobrze znane. Poza pokoleniami zakorzenienia, w sądzie znajduje się zarówno tablica pamiątkowa, jak i historyczny znaczek o historii jego rodziny. Jednym z powodów, dla których Mark przybył na Wschodni mennonicki Uniwersytet, jest anonimowość w wiejskim krajobrazie, który nie różni się od domu.,
ale bycie jednym z tłumu wkrótce dobiega końca dla tego drugiego kierunku kinezjologii, który gra w koszykówkę i ma w planach zostać fizykoterapeutą. On Piątek, Listopad 4, zostanie wydany film, którego tytuł jest jednym słowem: jego nazwisko.
![](http://emu.edu/now/is/wp-content/uploads/sites/43/2016/11/Mark-Loving-0006-1000px-300x200.jpg)
„nie sądzę, że zbyt wiele osób wie”, powiedział, ” ale to zaczyna się zmieniać. Wieści się rozeszły.”
Ponad 200 lat później, w 1958 roku, Richard Loving, biały mężczyzna, i Mildred Jeter, kobieta rasy rdzennych Amerykanów (Indian Rappahannock) zdecydowali się na podróż do Waszyngtonu, aby się pobrać. Wirginia była nadal jednym z 24 stanów, które zakazały zawierania małżeństw między rasami.,
Mildred i Richard spędzili czas w więzieniu, zanim zgodzili się opuścić Wirginię i nie wrócić, razem lub osobno, przez 25 lat.
Po pięciu nieszczęśliwych latach w Waszyngtonie Mildred Loving napisała do American Civil Liberties Union (ACLU), która ostatecznie pomogła im skutecznie zakwestionować prawo w Sądzie Najwyższym USA. Sprawa sądowa z 1967 roku ostatecznie doprowadziła do upadku przepisów o błędach w całym kraju.,
movie set to gain Oscar kiwnie
Mark, najstarszy prawnuk Mildred i Richard Loving, kocha (i tak, to jest prawo czasownik) tylko o każdej części nowego filmu o jego pradziadków, który ma premierę na Festiwalu Filmowym w Charlottesville dziś wieczorem i otwiera Ogólnopolski w piątek .
„nie mogę wybrać ulubionej części” „To moja historia rodzinna. Kocham to wszystko. Cała sytuacja, która miała miejsce, niepokoi mnie, ale widząc tych dwoje bliskich nigdy się nie poddaje i nie walczy … nie byłoby mnie tutaj, mojej babci, ojca, rodzeństwa, wujków, cioci., „
The Focus Features production, w rolach głównych Joel Edgerton i Ruth Negga, nakręcony w całości w Wirginii, zdobył doskonałe recenzje krytyków zarówno na festiwalach filmowych w Cannes, jak i Toronto. Oryginalna historia została stworzona przez Martina Scorsese na potrzeby reżysera i scenarzysty Jeffa Nicholsa. Film wyprodukowali Nancy Buirski, Sarah Green, Colin Firth, Ged Doherty, Marc Turtletaub i Peter Saraf. Film został zainspirowany dokumentem Buirskiego The Loving Story.,
Peggy Fortune, babcia marka, jest opiekunem i opiekunem historii rodziny.jej dwaj bracia zmarli, podobnie jak Mildred w 2008 roku, kiedy Mark miał 11 lat.
części, które kocha najbardziej, jeśli musi wybierać, to wtedy, gdy mówi jego pradziadek, Ryszard. „Nie był osobą rozmowną, więc kiedy coś mówi … mówi poważnie”, mówi Mark, którego drugie imię, Perry, dzieli się z ojcem i pradziadkiem.,
jedną z ulubionych linijek marka jest zwięzła krytyka prawa, z którym walczyli. Słowa odczytał ich adwokat do sędziów Sądu Najwyższego USA: „po prostu powiedz sądowi, że kocham moją żonę.”
powiedział również reporterowi magazynu Life w 1966 roku: „myśleliśmy o innych ludziach, ale nie robimy tego tylko dlatego, że ktoś musiał to zrobić, a my chcieliśmy być tymi, którzy. Robimy to dla nas.”
![](http://emu.edu/now/is/wp-content/uploads/sites/43/2016/11/Mildred-Loving-with-portrait-297x300.jpg)
kochająca rodzina
podczas gdy Mark był blisko swojej babci i spędzał każdy weekend w jej domu, mówi, że zwykle unikała mówienia o jego pradziadku. Richard Loving zginął w wypadku samochodowym zaledwie sześć lat po tym, jak wrócili do Wirginii; Mildred została oślepiona na jedno oko w tym wypadku i nigdy nie wyszła ponownie za mąż.
nawet ich pobyt w Wirginii nie był takim życiem, na jakie liczyli.
– nie ma pokoju-powiedział Marek-nie ma pokoju. Zawsze byli nękani. Wcale tego nie chcieli. Po prostu chcieli być razem., A potem czekali tak długo, żeby być razem i zaledwie sześć lat później, już go nie było. Miała w życiu wiele tragedii. Boli mnie myślenie o tym.”
Mark był w piątej klasie, kiedy zmarła. Pamięta jej dom pełen rodziny i przyjaciół tego dnia. Po utracie matriarchatu rodziny, mówi: „po prostu było inaczej … brakuje nam tylko tego jednego specjalnego kawałka.”Obudził się również na historię rodzinną, której nie do końca zrozumiał, ale teraz nadal angażuje się.,
jednym ze stałych źródeł zdumienia, mówi Mark, jest to, że ich decyzja, aby walczyć o bycie razem i żyć razem, wciąż ma tak dalekosiężne konsekwencje i że tak wielu Amerykanów zostało dotkniętych tymi dawno dokonanymi wyborami, których dokonali jego pradziadkowie.
od 1967 r.w Stanach Zjednoczonych stale rośnie liczba małżeństw międzyrasowych. W 2013 roku rekordowo wysoki 12 procent wszystkich gospodarstw domowych małżeństw w USA to małżeństwa Międzyrasowe lub międzyetniczne, według Pew Research (w całym kraju 6,9 procent wszystkich małżeństw, nie tylko nowożeńców, jest w małżeństwach międzyrasowych)., Najnowsze artykuły w Washington Post i L. A. Times podkreślają historie par mieszanych ras, które dzielą kochającą spuściznę.
rodzina mówi do historii
Mark Loving nie do końca wpadł w anonimowość w EMU. Profesor Mark Sawin wspomina, że nazwisko Loving znalazło się na liście jego jesiennego kursu historii Stanów Zjednoczonych w 2015 roku.
„pierwszego dnia podszedłem do niego po zajęciach i zapytałem, czy jest spokrewniony z kochającą się rodziną rozsławioną przez Sąd Najwyższy” – wspomina Sawin. „Odpowiedział na pytanie i powiedział mi, że jest ich prawnukiem., To było wspaniałe połączenie … zawsze ważne dla uczniów, aby widzieli, że historia jest istotna dla ich życia, że nadal wpływa na ich teraźniejszość i przyszłość. Dla Marka to połączenie jest oczywiste.”
z dziedzictwem wiąże się odpowiedzialność. Obecnie jego babcia Peggy, ojciec Mark i kuzynka Sylvia zajmują się zapytaniami medialnymi i rosnącym zainteresowaniem społeczeństwa historią. Mark słuchał i uczył się. Pewnego dnia zapowiada bycie rzecznikiem., Głęboko szanuje doświadczenia swoich pradziadków, ich cierpienie, smutek w ich życiu, a także odpowiedzialność za dzielenie się tą historią, za wierność zarówno swojej miłości, jak i bólowi, który znosili przez Społeczny ostracyzm, a następnie wczesną tragedię.
„Cała ta miłość … i mamy nazwisko kochania. Mamy to nazwisko nie bez powodu.”